Polska Szkoła im. Krόla Kazimierza Wielkiego w Orland Hills, Illinois | tel. 815-272-7180 | E-mail: polskaszkolakkw@gmail.com

All posts in Informacje biezace

8 Feb 2015

Skąd się wziął Tłusty Czwartek

„Powiedział mi Bartek, że dziś tłusty czwartek, a Bartkowa uwierzyła, dobrych pączków nasmażyła” głosi staropolskie przysłowie. Skąd wzięła się tradycja smażenia i jedzenia pączków?

  • pączek 

    Historia tłustego czwartku sięga czasów starożytnych, kiedy to w Rzymie bawiono się hucznie, by powitać nadchodzącą wiosnę i pożegnać zimę. Wtedy ludzie zajadali się tłustymi mięsami i popijali je alkoholem, do których zajadano pączki, robione z ciasta chlebowego. Nie były one słodkie, lecz nadziewane słoniną.   W naszej tradycji tłusty czwartek to zawsze ostatni czwartek przed Wielkim Postem. Jako że Wielkanoc jest świętem ruchomym, tłusty czwartek nie wypada co roku w ten sam dzień. Dzień ten był kiedyś początkiem Tłustego Tygodnia, czyli czasu wielkiego obżarstwa. Pozwalano sobie na ogromne ilości tłustych mięs, kapustę ze skwarkami, słoninę. Dlatego też ostatnie dni karnawału nazywano wtedy mięsopustem, zapustem lub ostatkami. Należało najeść się do syta i wybawić przed zbliżającymi się 40 dniami postu, kiedy katolicy powinni zachować wstrzemięźliwość i umiarkowanie także w jedzeniu i piciu. Tradycja jedzenia pączków na słodko pojawiła się w Polsce w XVI wieku. Dawniej przygotowując te słodkie drożdżowe ciastka do środka niektórych wkładano orzechy i migdały, a osoba, która trafiła akurat na pączek z „niespodzianką” miała cieszyć się szczęściem przez całe życie. Kolejny przesąd głosił, że ten, kto nie zje w tłusty czwartek ani jednego pączka, będzie skazany na niepowodzenia w przyszłości.   Idealny pączek powinien być pulchny, ale lekko pączkizapadnięty w środku, co świadczy o tym, że ciasto ma dobrą konsystencję. Pączki powinny też mieć jasną obwódkę wokół, dzięki czemu poznamy, że tłuszcz na którym były smażone był świeży.

4 Feb 2015

Skąd się wzięły Walentynki

Skąd się wzięły Walentynki

dsc_0222b_1600x1060

Nie mają wiele wspólnego ani ze świętym Walentym, ani z dziedziną, której patronuje, czyli chorymi – chyba że miłość uznamy za chorobę…

Przynajmniej od XIII wieku Walentynki, czyli dzień świętego Walentego, jest świętem wszystkich zakochanych na całym świecie. Świętych Walentych było kilku, a historycy do dziś nie mogą się zgodzić, czy to byli różni ludzie, czy jeden i ten sam człowiek. W każdym razie legenda głosi, że św. Walenty był księdzem żyjącym w trzecim wieku naszej ery w Rzymie, za panowania cesarza Klaudiusza II. Władca ten zabronił swoim żołnierzom wstępować w związki małżeńskie – jego zdaniem nieżonaci mężczyźni byli lepszymi żołnierzami. Ksiądz Walenty – jeszcze wówczas nie święty, ale już słynący jako wyjątkowo pobożny i mądry człowiek, do tego obdarzony mocą uzdrawiania – sprzeciwił się woli cesarza i potajemnie dawał  śluby wojownikom i ich wybrankom.  Oczywiście spotkała go za to śmierć, ale wdzięczni za usankcjonowanie uczucia młodzi ludzie potajemnie zaczęli świętować dzień śmierci Walentego jako dzień miłości.

Inna wersja głosi, że śmierć Walentego z miłością nie miała nic wspólnego. Święty uzdrowił ze ślepoty córkę jednego z dostojników cesarskich, co sprawiło, że ten z całą rodziną nawrócił się na chrześcijaństwo.  I za to Klaudiusz kazał go zabić.

Według kolejnej wersji Walenty był młodym chrześcijaninem, który pomagał prześladowanym współwyznawcom – jednak został na tym przyłapany i skazany na śmierć. Z więzienia wysłał list do ukochanej dziewczyny, wyznając jej miłość i podpisując się “Twój Walenty”.

Być może jednak samo święto zapożyczyło od Walentego tylko… nazwę, by ukryć jego pogański charakter – bo są i takie teorie. W okolicach naszego 14 lutego starożytni Rzymianie obchodzili Święto Wiosny – Luperkalia – oraz oddawali cześć bogom upraw, w szczególności Faunowi.  Wszędzie odbywały się radosne i dość frywolne zabawy ku czci wiosny i budzącej się do życia przyrody – a stąd do wyznań miłosnych było już niedaleko… I tak kościół katolicki do pogańskich obchodów dodał tylko swojego świętego. Z kolei Brytyjczycy, którzy uważają to święto za własne pewnie dlatego, że rozsławił je na cały świat sir Walter Scott, twierdzą, że 14 lutego to dzień, kiedy na Wyspach Brytyjskich ptaki zaczynają łączyć się w pary. Ludzie po prostu idą za ich przykładem.

Jak by nie wyglądała prawda – Walentynki są obchodzone w południowej i zachodniej Europie od średniowiecza. Europa północna i wschodnia, czyli my, dołączyła do walentynkowego grona stosunkowo późno. Po pierwsze dlatego, że u nas o wiośnie 14 lutego jeszcze nie słychać, więc romantyczne myśli też nikomu nie przychodzą do głowy. Po drugie dlatego, że mieliśmy swoje święto zakochanych – i była to Noc Kupały, noc z 21 na 22 czerwca. W przedwojennej Rzeczypospolitej na kresach wschodnich dodatkowym dniem zakochanych były Kaziuki, czyli dzień  Świętego Kazimierza przypadający 4 marca – i właśnie wtedy wyznawało się uczucia wybrance lub wybrankowi serca, ofiarowując mu specjalnie upieczony piernik z romantyczną rymowanką.

Walentynki przywędrowały do nas stosunkowo późno razem z kultem świętego Walentego z Bawarii i Tyrolu, a popularność tak naprawdę zyskały dopiero w latach 90 – tych ubiegłego wieku

Święty Walenty

Święty Walenty – patron zakochanych oraz umbryjskiego miasta Terni, oddalonego o 100 km od Rzymu, w którym przyszedł na świat w roku 175. I od początku był kojarzony z miłością…

Wszystko za sprawą jednego epizodu, o którym wspomina legenda. Mianowicie Walenty jako pierwszy pobłogosławił miłości  między pogańskim legionistą a młodą chrześcijanką. W ślad za nimi wielu również zapragnęło otrzymać takowe błogosławieństwo z rąk tego świątobliwego biskupa, bo – jak głosiła wieść gminna – przyjęte z jego rąk gwarantowało długie i szczęśliwe życie małżeńskie, pełne wzajemnej miłości i bez zdrad. Jednak niedługo świątobliwi Rzymianie cieszyli się obecnościa biskupa. Podczas trwających w Rzymie prześladowań wyznawców Chrystusa  na przełomie II i III wieku Święty Walenty został uwięziony, a później bity i sponiewierany wywieziony za miasto, by uniknąć buntu ze strony wierzących. Tam go zabito i pochowano na otwartym cmentarzu w odległości 2 mil od via Flaminia w Rzymie. Jednak po pewnym czasie trzej wierni uczniowie Walentego odnalaźli miejsce pochówku swego mistrza, wydobyli ciało i przewieźli do Terni, gdzie wystawili mu godny go nagrobek. Znacznie później wierni miasta Terni, gdzie święty sprawował posługę biskupią,  złożyli swemu patronowi hołd wznosząc na tym miejscu wystawną bazylikę. W 1630 roku zakończono przy niej prace budowlane, a nowy kościół pobłogosławił ówczesny biskup Terni Cosimo Mannuci.  W czasie ekshumacji prochów odnaleziono umieszczoną pod głównym ołtarzem marmurową arkę, w której znajdowała się mała ołowiana skrzynka ze szczątkami Św. Walentego. Dziś relikwie biskupa przechowywane są w srebrnej urnie pod ołtarzem bazyliki. Można zobaczyć tam także kryptę, gdzie znajdował się grób świętego i mała kaplica. Znajduje się tam również marmurowa skrzynka z prochami ciał uczniów Św. Walentego.

Legenda przekazuje, że Walenty zginął 14 lutego 273 roku – w kalendarzu rzymskim w tym dniu obchodzono święto urodzaju oraz przyrzeczeń małżeńskich. Jednak w 900 roku stare pogańskie święto 14 lutego zmieniono na święto obietnic miłości, któremu patronuje Św. Walenty na pamiątkę licznych cudów, jakie dokonywały się przy jego grobie – i świątobliwego, oddanego miłości życia, jakie wiódł. Od tego czasu każdego roku w bazylice noszącej imię Świętego Patrona Zakochanych odbywają się obchody tego święta. W dniu 14 lutego przy grobie Św. Walentego gromadzą się pary narzeczonych przybywające licznie z terenu całych Włoch, i zza granicy, by uroczyście wymienić obietnicę miłości. W uroczystej ceremonii przyrzeczeń biorą udział także jubilaci świętujący  25-lecie lub 50-lecie pożycia małżeńskiego – oni odnawiają obietnicę kontynuowania wspólnego życia we wzajemnej miłości.

I w ten sposób wśród chrześcijan na zawsze pozostała żywa pamięć o Świętym Walentym jako patronie miłości i zakochanych, a podobno cuda w miłości zdarzają się przy jego grobie do dziś…

WALENTYNKI

Święto zakochanych, popularnie zwane Walentynkami, obchodzone jest w wielu krajach na świecie. Do Polski tradycja świętowania 14 lutego przybyła ze Stanów Zjednoczonych. To właśnie tam święty Walenty, patron zakochanych zyskał największą sympatię. Także u nas zadomowił się na dobre. Być może za sprawą zimnych, lutowych wieczorów, które zachęcały zakochanych do ciepłych rozmów w blasku świec. Zwyczaj świętowania dnia zakochanych to także wystawy wypchane po brzegi marcepanowymi ciasteczkami, czerwone kwiatki, misie tradycyjnie trzymające w łapkach serducha z napisem “kocham cię”. Przekonajmy się jak pięknie można spędzić ten dzień…

 

3 Dec 2014

Tradycja świętego Mikołaja w Polsce

Jaka jest tradycja świętego Mikołaja w Polsce ?

Według tradycji chrześcijańskiej św. Mikołaj był biskupem Miry – krainy znajdującej się na terenie obecnej Turcji. Był on pierwowzorem postaci rozdającej prezenty dzieciom.
Mikołajki obchodzone są 6 grudnia (nie wiadomo, czy jest to dzień jego śmierci). W wigilię tego dnia dorośli wkładają dzieciom prezenty pod poduszkę.

W całej Polsce utarło się, że to w nocy z 5 na 6 grudnia Mikołaj odwiedza najmłodszych. Mikołajkowe tradycje różnią się jednak znacznie w wielu regionach kraju. Według ludowych tradycji święty Mikołaj jest patronem pasterzy i bydła, które chroni przed wilkami. Dlatego właśnie 6 grudnia pasterze składali mu specjalne ofiary w postaci wieńców z lnu i konopi, kładąc na nich jaja kurze i gęsie. Tego dnia prowadzono też na plebanię owce i baranki.

Zwyczaj odwiedzania domów przez Mikołaja był znany w niektórych regionach Polski już w XIX wieku. Święty odwiedzał domy razem z aniołkiem i rogatym diabłem, przepytywał dzieci z pacierza i pytał rodziców o ich zachowanie. Grzecznym wręczał łakocie, tym złym dawał rózgi. Obecnie coraz bardziej popularne jest także wręczanie sobie wzajemnie prezentów w grupach rówieśniczych m.in. w szkołach.

Mikolaj

 

 

19 Nov 2014

TRADYCJA WRÓŻB ANDRZEJKOWYCH

TRADYCJA WRÓŻB ANDRZEJKOWYCH sięga, prawdopodobnie czasów pogańskich. Pierwsza  znana wzmianka o wróżbach andrzejkowych, pojawiła się w 1555 roku. Wiadomo, iż wróżby te odbywały się w wigilię św. Andrzeja. Patronem tego dnia jest Św. Andrzej z Galilei. Z zawodu rybak, później podróżnik. Imię Andrzej pochodzi z greckiego, oznacza siłę i odwagę. Wróżby  andrzejkowe, od początku miały na celu, pomóc dziewczętą poznać kandydata na męża. Gdy powstawała ta tradycja, wieczorem w wigilię imienin Andrzeja, spotykały się panny. Kobiety zamężne nie brały w tym udziału, ponieważ ich los,  był już przesądzony. Wierzono, że przyszłość objawiają duchy, które zstępują na ziemię. Uważano, aby w obrzędach nie brały udziału kobiety w błogosławionym stanie, ponieważ duchy mogłyby zaszkodzić dziecku. Kawalerowie nie brali udziału w andrzejkowych wróżbach, ponieważ mieli swój własny wieczór. Mężczyźni wróżyli sobie w noc poprzedzającą dzień Św. Katarzyny – męczennicy, który przypadał na 25 dzień miesiąca.

Obecnie andrzejki to świetna zabawa  i okazja do spotkań towarzyskich, dawniej jednak obchodzono ją z wielką powagą. Pomimo zmian kulturowych i różnych obyczajów przejętych od innych narodów lanie wosku i wróżenie z kart, to wciąż najważniejsze zajęcie Polaków w andrzejki, bez względu na wiek, wykształcenie czy wykonywany zawód. To odwieczna cecha ludzkości – dążyć do poznania rzeczy nieznanych, dowiedzieć się co czeka nas w przyszłości.

Wróżby andrzejkowe:

LANIE WOSKU
Najpopularniejsze jest oczywiście lanie wosku. Do całej zabawy potrzebna jest miska z wodą, klucz z dużą dziurką i wosk ze świeczki. Jednak pamiętajcie, że tę wróżbę można wykonywać TYLKO W OBECNOŚCI DOROSŁYCH! Rozgrzany wosk jest gorący, a od świeczki coś może się zapalić! Wosk wlany przez dziurkę do miski ułoży się w jakiś kształt. Poczekajcie aż zaschnie i wyjmijcie go z wody. Zapalcie teraz lampkę i rzućcie światło na ścianę. Wasz wosk trzymajcie tak, aby na ścianę padał cień. spróbujcie z niego odgadnąć co wam wyszło? Może jakaś postać, zwierzę albo rzecz? To jest właśnie wasza wróżba!

SERDUSZKO
Na papierze technicznym albo brystolu trzeba narysować dwa duże serca i wyciąć je. Papier musi być sztywny, żeby potem nam się nie podarł. Serca malujemy na czerwono, najlepiej farbką. Na jednym piszemy imiona dziewczyn, jak najwięcej imion, nowe, starsze, zagraniczne. Na drugim piszemy imiona chłopców. Podczas wróżenia dajemy po kolei wszystkim pinezkę. Dziewczynkom pokazujemy serce z imionami chłopaków, ale odwracamy je tak, aby nie było widać imion. Trzymamy serce w powietrzu, napisami do siebie. Każdy musi wbić pinezkę w jakąś część serca. My sprawdzamy w jakie imię trafiono albo koło którego było najbliżej i informujemy o tym wszystkich. Trafione imię jest imieniem przyszłej żony lub męża.

KLEKS
Do tej wróżby potrzebna jest kartka papieru. Trzeba ją złożyć na pół, a potem rozłożyć, żeby dobrze było widać miejsce zgięcia. Musimy zdobyć też trochę atramentu albo gęstej farby. Na środku kartki, tam gdzie idzie zgięcie robimy kleksa czyli plamę. Kartkę z plamą składamy mocno i dociskamy. dzięki temu kształt się odbije na dwóch połowach. Rozkładamy kartkę i obserwujemy kształt. Co z niego wyszło? Co to może znaczyć na przyszłość?

KARTECZKI
Sprawa jest bardzo prosta. Na małych karteczkach piszemy różne wróżby. Mogą być śmieszne, ale nie wolno pisać rzeczy złośliwych ani brzydkich! Karteczki wrzucamy razem do woreczka albo miski. Kartek musi być tyle, ilu uczestników zabawy. Każdy losuje po jednej karteczce – to jego wróżba. Propozycje napisów: Niebawem poznasz pięknego blondyna.
W czwartek spotka cię szczęście.
Unikaj koloru czerwonego.
Ktoś się w tobie zabujał!
Jeśli jutro spadnie deszcz – będziesz mieć pecha.

BUTY
Zabawa z butami jest bardzo śmieszna. Każdy z uczestników zdejmuje lewego buta. Buty trzeba ustawiać od samej ściany w stronę drzwi w prostej linii. Buty muszą się dotykać czubek do pięty. Gdy buty się skończą przekładamy te z końca na początek w taki sposób, że sznur posuwa się naprzód. Właściciel tego buta, który jako pierwszy przekroczy próg najszybciej ze wszystkich weźmie ślub!

GROSIK
Każdy z uczestników wróżenia musi dostać monetę, najlepiej 1 grosz. Na podłodze kładziemy linę, kartkę albo w inny sposób zaznaczamy linię, której nie wolno przekroczyć, a z której się rzuca. Przed linią stawiamy niedużą miseczkę lub pudełeczko. Nie może być zbyt blisko! Uczestnicy po kolei stają na linii, myślą o swoim marzeniu, chuchają na grosik i rzucają nim do pudełka. Jeśli trafią – marzenie spełni się w przyszłym roku. Jeśli nie trafią, to oznacza, że muszą jeszcze poczekać.

18 Nov 2014

Święto Dziękczynienia

Nazywane również Dniem Dziękczynienia (ang. Thanksgiving Day lub Thanksgiving) –to święto obchodzone w Stanach Zjednoczonych Ameryki w czwarty czwartek listopada, a w Kanadzie w drugi poniedziałek października jako pamiątka pierwszego Dziękczynienia członków kolonii Plymouth w 1621. W tym dniu Amerykanie spotykają się w rodzinnym gronie, by podziękować za udany rok. 

Indyk

5 Nov 2014

Apel z okazji Święta Niepodleglości

11 listopada

Polska Szkoła im. Króla Kazimierza Wielkiego w Orland Hills serdecznie zaprasza wszystkich rodzicόw na uroczystą akademię z okazji Narodowego Święta  Niepodległości 11 Listopada

 

Dyrekcja, Grono Pedagogiczne oraz Uczniowie zapraszają na apel z okazji Święta Niepodleglości , ktόry odbędzie się 13 listopada o godz 5:30p.m w siedzibie szkoły.

                                                  KWWcircle_2_logo

 Dyrekcja Szkoły 
Grono Pedagogiczne
 
11_listopada 4
12 Oct 2014

PASOWANIE NA UCZNIA

Pasowanie 5

Czym jest pasowanie na ucznia?

Pasowanie na ucznia to uroczystość o znaczeniu bardziej symbolicznym niż formalnym, pdczas której pierwszoklasiści składają ślubowanie i oficjalnie zostają włączeni do społeczności szkolnej. Podnosi ona rangę faktu rozpoczęcia nauki w szkole i jest powodem do dumy niejednego pierwszoklasisty, gdyż dzięki temu dziecko ma poczucie, że bycie uczniem jest czymś ważnym i cennym. Poza tym, oprócz rozpoczęcia roku, będzie to pierwsza impreza szkolna, w której dziecko będzie aktywnie uczestniczyło.

Skąd się wzięło pasowanie na ucznia?

Ten zwyczaj szkolny nawiązuje zapewne do średniowiecznej tradycji pasowania na rycerza,  podczas której giermek otrzymywał miecz i pas, stając się rycerzem. Od tego pasa właśnie pochodzi nazwa pasowanie na ucznia tudzież rycerza. Pierwotnie pasowanie na rycerza odbywało się poprzez uderzenie dłonią w kark lub policzek. Pasowanie na ucznia zawiera w sobie niejako pewną analogię do tego wydarzenia, gdyż centralnym jego punktem obok złożenia przyrzeczenia jest dotknięcie wielkim (najczęściej papierowym) ołówkiem lub piórem ramienia każdego dziecka przez dyrektora szkoły, które jest oficjalnym aktem przyjęcia w poczet uczniów. Zamiast pasa i miecza uczniowie otrzymują najczęściej dyplomy i drobne upominki.

Pasowanie na ucznia

7 Oct 2014

DZIEŃ NAUCZYCIELA / TEACHER’S DAY

dzien naucz

Geneza powstania i obchody Dnia Edukacji Narodowej

Dzień Edukacji Narodowej popularnie zwany Dniem Nauczyciela jest polskim świętem państwowym oświaty i szkolnictwa wyższego. Zostało ustanowione 27 kwietnia 1972 r. na mocy ustawy — Karta praw i obowiązków nauczyciela (Dz. U. z 1972 r. Nr 16, poz. 114) pod nazwą Dnia Nauczyciela, a następnie w 1982 r. przemianowane na Dzień Edukacji Narodowej (Dz. U. z 1982 r. Nr 3, poz. 19 z poźn. zm.).

Święto to upamiętnia powstanie Komisji Edukacji Narodowej, która była pierwszym ministerstwem oświaty publicznej w Polsce. Komisja ta została powołana z inicjatywy króla polskiego Stanisława Augusta Poniatowskiego na mocy uchwały Sejmu Rozbiorowego z dnia 14 października 1773 r. „W dniu rocznicy utworzenia Komisji Edukacji Narodowej, 14 października każdego roku, obchodzony będzie Dzień Edukacji Narodowej.

Tradycyjnie w ramach podziękowania nauczycielom za ich trud włożony w edukację i wychowanie uczniowie składają im podziękowania i życzenia. Często z tej okazji przygotowywane są również specjalne występy artystyczne uczniów.

30 Sep 2014

Wyjazd to teatru na spektakl

 Wyjazd do teatru na spektakl

“ALICJA W KRAINIE CZARÓW”
SPEKTAKL DLA POLONIJNCYH SZKÓŁ ORAZ PRZEDSZKOLI
Sobota, 25 październik, godz.10am, Copernicus Center, Chicago, IL
Pan Gąsienica przemówi ludzkim głosem, kwiaty zaśpiewają, Alicja będzie rosnąć i maleć, a na dworze Królowej Kier zatańczymy Krokieta! Tu marzenia się spełniają, a wszystko wokół zachwyca swoją niezwykłością.

10712731_364151770404593_2183503752978055673_n

4 Apr 2014

Działalność dodatkowa

Oprócz programu nauczania, obejmującego nauczanie języka polskiego, historii i geografii Polski, szkoła będzie realizować różne projekty, które mają za zadanie budować tożsamosć dziecka z polską szkoła oraz z kulturą i tradycjami polskimi. Do projektów tych zaliczamy: działałność zespołu tanecznego, wyjazd klas licealnych do Polski, wycieczki klas starszych do muzeum polskiego, udział w paradzie 3cio Majowej, piknik, szkolny „garage sale”, celebrowanie tradycji związanych ze świętami Wielkanocy i Bożego Narodzenia. W ramach festiwalu filmów polskich- projekcja filmu w szkole, Mikołajki, wróżby andrzejkowe, zabawa karnawałowa. Ponadto konkurs o patronie szkoły, udział w konkursach międzyszkolnych, udział w studniówce, wyjazdy na teatrzyki i przedstawienia. W ramach programu „Cała polonia czyta dzieciom”- czytanie polskich książek dla dzieci przez rodziców i zaproszonych gości.

12